Campinghost Marrit: Groots Genieten

26 juli 2019 AnimatieArtikelenErvaringenGeen categorieInterviewsSolliciterenTrainingen

Onze twee snottekes

Het genieten van de grote en kleine gasten is weer begonnen. Niet alleen van mijn gasten, maar ook gewoon van de gasten van de camping zelf. Een jong koppeltje staat in mijn receptietent te kijken. Als ik kom aanlopen en vraag of ik ze ergens mee kan helpen, krijg ik het volgende antwoord. “Kunt gij ons iets vertellen over de omgeving en wat er allemaal te doen is voor ons en onze 2 snottekes.” Ik kijk hen aan en schiet enigszins in de lach. “Voor uw wat?”, vraag ik hem. “Onze twee snottekes…” Oké, het is duidelijk; de Belgen zijn gearriveerd.

Een achtjarig Belgisch jochie komt naar mijn mobile home gelopen en vraagt of ik een pomp heb om zijn “balleke” op te pompen. Alleen al om het woord schiet ik in de lach. Hij vertelt mij er ook gelijk even bij dat ik dan wel zo’n ding nodig heb met zo’n “pieleke” eraan. Nu schiet ik helemaal in de lach, het beeld is compleet. Maar goed, het jongetje liep later wel lachend weg met zijn “balleke” die ik met zo’n “pieleke” had opgepompt.

Dansende Campinghost

Als ik op een vrijdagavond na het nuttigen van een pizza op het terras het bos inloop om aan mijn Belgische gasten te vragen hoe laat ze de volgende morgen willen vertrekken, komt er een heerlijke harde beatmuziek mij tegemoet. Enigszins verschrikt kijk ik om me heen, want het eerste wat ik denk is: “oh god, wat zullen de andere gasten hiervan denken?”.

Maar al snel zie ik dat de omliggende tenten leeg zijn. De meeste gasten zitten bij het restaurant ook hun pizza te nuttigen. Al dansend c.q. housend loop ik de berg op de heerlijke beatmuziek tegemoet. Dan hoor ik opeens uit een tent komen: “Amai, amai, onze Campinghost kan dansen!”

De broodjes afhaalservice

Het hoogseizoen is volop bezig. Er is hier een invasie aan kids gekomen, waar ik wel even aan moest wennen. Waar de één zich angstvallig en verlegen achter moeders been verschuilt bij het zien van zo’n rare, vreemde vrouw in het blauw, spreekt de ander honderduit.

Een jong gezinnetje met 2 kleine kinderen komt bij mij inchecken. Ik heet ze altijd eerst even welkom, vraag hoe de reis is geweest en doe dan direct daarna de administratie afhandelingen. Daarna geef ik ze kort de highlights van de camping en de omgeving. Als ik bij de broodjes afhaalservice ben gekomen, gaat het gesprek als volgt:

“Indien u ’s ochtends broodjes bij het ontbijt wilt, kunt u deze….” “Zijn het lekkere broodjes?”, vraagt het zevenjarige jochie. “Heel lekker”, zeg ik. Ik vervolg mijn verhaal. “Wat voor broodjes hebben ze dan?”, vraagt het jochie. “Ook chocoladebroodjes?” “Ja, ook chocoladebroodjes”, antwoord ik. “Oké nogmaals; indien u ’s ochtends broodjes wilt, kunt u deze een dag van te voren…”

“Mijn oma heeft een keertje chocoladebroodjes in de magnetron gedaan en er niet meer op gelet. De chocolade was helemaal gesmolten en de broodjes begonnen te stinken.” Ik schiet ervan in de lach en ik heb het beeld voor ogen. De moeder maant het jochie tot stilte en zegt: “laat de mevrouw even haar verhaal vertellen.” “Als u broodjes wilt voor de volgende ochtend, dan kunt u deze een dag van te voren bestellen bij de campingrecep…. ”

“Hebben ze veel broodjes?” “Zoveel als jullie willen bestellen”, zeg ik. “Stil nou”, zegt zijn zusje. Het broertje is stil. “Nog een keertje. Indien u broodjes wilt voor de volgende ochtend, dan kunt deze een dag van te voren bestellen bij de campingreceptie.” Met een schuin oog kijk ik het jochie aan. Het jochie blijft stil. Ik bal mijn vuisten van overwinning en de ouders beginnen te lachen.

Baas van de camping

Twintig minuten heeft deze incheck bij mijn receptietent geduurd, maar uiteindelijk kan ik ook deze gasten naar hun tent brengen. Bij de tent aangekomen leg ik ze nog een paar kleine dingetjes uit. De kinderen springen inmiddels al op de matrassen om hun kant van het bed uit te zoeken. Ik wens de familie een fijne vakantie en loop al glimlachend terug naar mijn receptietent. Eigenlijk denk ik dan nog maar aan één ding… Rust!

Genieten op een prachtige camping. Met de grote en kleine gasten. Als ik dan ook nog voor een uitcheck naar een Kalahari tent toe loop en een zoontje tegen zijn moeder hoor zeggen: “mama, mama, daar komt de baas van de camping aangelopen.” Dan kan ik daar alleen maar groots van genieten. Want zeg nou zelf, het klinkt toch best aardig? “Daar komt de baas van de camping aangelopen.”

Geschreven door: Marrit Jongbloed (https://the-explorer.nl)

 

Marrit Jongbloed