Marrit’s ervaringen als Campinghost. Lees nu deel 7!

27 juni 2018 ArtikelenErvaringenGeen categorieInterviewsSolliciterenTrainingen

Over twee weken ben ik hier drie maanden. Drie maanden met vallen en opstaan, maar zeker ook drie maanden met heel veel plezier. Een bofkont voel ik me zeker. Geweldig dat ik dit werk hier in Frankrijk mag doen. Het werk waar mijn hart volledig ligt. Dit verhaal gaat niet over het feit dat ik een “bofkont” ben dat ik dit werk mag doen. Wij Nederlanders begrijpen snel dat “Cont du Bof” voor “Bofkont” staat. Een Fransman zal die humor en deze taal niet begrijpen.

Cont du Bof

Het is voor mijn werkgever geen punt dat ik de Franse taal niet goed machtig ben. Je verstaanbaar maken in het Engels en Duits is prima. Ik merk nu dat ik het wél best lastig vind dat ik de Franse taal niet goed spreek. Zolang het langzaam gaat, kan ik woordjes opvangen en het enigszins begrijpen. Maar een Française of Fransman spreekt niet langzaam. Als zij beginnen te ratelen, is daar geen touw aan vast te knopen. Toch laat ik me niet kennen. Ik wil en zal de taal op een dag onder de knie hebben. Het is een mooie taal, maar een lastige om te leren.

Overal waar ik hier kom, in winkels, restaurants, de kapper en zelfs hier op de camping, stel ik dezelfde vloeiende vraag. “Je ne parle pas Français trȇs bien, parlez vous Anglais?” Het zit er inmiddels ingebakken. Ik heb de woorden nog niet uitgesproken, of ze kijken je verschrikt aan. Je ziet ze denken van, (dat dan wel weer in het Engels): “Oh, my god”. Dat iemand op leeftijd de Engelse taal niet machtig is hier, kan ik nog wel begrijpen. Maar hallo, ook de jongeren spreken niet of nauwelijks de Engelse taal.  Is het puur het chauvinisme van de Fransen, of zijn wij, Nederlanders, zo goed onderlegd met onze talenkennis? Zijn wij dan “bofkonten” dat wij dat kunnen? Hoe is het mogelijk dat wij dat wel willen én kunnen en de Fransen niet?

Omdenken

Ik heb mezelf in het begin ook erg verbaasd over het feit dat de eigenaar van deze camping totaal geen Engels kan. Hoe kun je dan een camping runnen als het gros van de gasten buitenlands is? Die spreken echt geen woord Frans, zoals de eigenaar dat wellicht denkt. Telkens als ik een vraag voor hem heb of ik wil iets anders weten, dan doe ik dat in het Frans, omdat ik die taal wil leren. Op de één of andere manier komt nu bij hem het besef dat ik moeite doe om mijn vragen in het Frans te stellen. Sterker nog, hij begint nu langzaamaan Engels tegen mij terug te praten. Is dat nu een vorm van “omdenken”?

Frans, Frans en nog eens Frans

Er zijn twee stagiaires werkzaam op de camping. Ze volgen alle twee een toeristische opleiding. Van de week sprak ik één van hen. We hadden een gesprek in het Engels. Het was charmant Engels, maar oké, het was voor beide wel begrijpelijke taal. Ik vraag haar hoe het toch komt dat Fransen geen Engels willen spreken. Het antwoord zit hem o.a.in het onderwijs. Op de basisschool in Nederland wordt al Engelse les gegeven. Hier in Frankrijk totaal niet. Ook in het voortgezet onderwijs krijgen de leerlingen hier amper Engelse les. Hooguit 2 uur in de week. Zelfs op een toeristische opleiding wordt nauwelijks Engels gegeven. Alles gaat in het Frans.

Ook in de media gaat alles in het Frans. Net als in Duitsland, worden ook hier films en tv-series nagesynchroniseerd in de taal van het land. Op de radio is het zelfs wettelijk vastgesteld dat minimaal 40% van de muziek Franstalig moet zijn. Dit alles speelt een grote rol in de taalkennis van de Fransen. Wij kijken relatief veel Amerikaanse en Engelse tv-series en films en we luisteren veel naar Engelstalige popmuziek. Zo leren we meer over de Engelse taal. Als je zelden tot nooit met een vreemde taal in aanraking komt, leer je hem ook niet zo goed. Een kind dankt zijn of haar moedertaal aan de naaste omgeving. Een kind hier in Frankrijk hoort dus alleen maar Frans, Frans en nog eens Frans. Een leuke Engelse hit op de radio zingen wij vrolijk mee en we begrijpen over het algemeen de tekst van het nummer. Geldt dat nu voor een Fransman hetzelfde? Of zingen ze wel mee en begrijpen ze geen snars van wat er wordt gezongen?

Perfectionisme

Perfectionisme viert hoogtij in Frankrijk. Spreek je een taal niet, of niet vloeiend? Waarom zou je deze taal dan willen spreken? De Franse overheid neemt de Franse taal in bescherming en vindt de Engelse taal niet “groot” genoeg om het een prioriteit te geven in het onderwijs. Het zit hem ook nog in het cultuurverschil. Wij willen én kunnen vreemde talen leren om onszelf verstaanbaar te maken in de wereld, omdat wij daar mee opgegroeid zijn. De Fransen zijn dat niet. Het is een heel groot land wat alles, van wintersport- tot zomervakantiegebieden, heeft en de taal strekt zich uit tot ver in België. Wat heb je er dan aan om Engels te spreken? Dit alles wetende, kunnen wij de Fransen het dan nog kwalijk nemen dat het gros geen Engels kan spreken?

Toch voel ik mij wel een “Cont du Bof” dat ik deze mooie, maar ook lastige taal mag leren hier. Ik kan de humor er wel van inzien bij weer een gebrekkige zin richting de campingeigenaar en vice versa. Ik geloof er echter niet in dat ik na een halfjaar Frankrijk vloeiend Frans zal spreken. Daar is wel iets meer tijd voor nodig. In het najaar wil ik Franse les gaan nemen. Als iemand nog tips heeft, dan hoor ik dat graag!

Tot die tijd blijf ik opletten op de Franse woorden en probeer ik de taal langzaamaan te begrijpen en te gaan spreken. Vloeiend zal het niet gaan. Behalve: “Je ne parle pas Français trȇs bien, parlez vous Anglais?”

Geschreven door: Marrit Jongbloed (https://the-explorer.nl)